دوره های آموزشی

آموزش پاراگلایدر دارای سطوح مختلف است که هنرجویان میبایست مرحله به مرحله آموزش دیده و کسب مهارت کنند.این سطوح عبارتند از:

 

 


« سیلابس دوره ی آموزشی مبتدی (Beginner) طبق تعریف انجمن ورزش های هوایی کشور »

 

یک خلبان مبتدی در انتهای دوره ، دانش و مهارت های پایه ای الزم را برای پرواز و تمرین طبق طرح درس دوره مبتدی تحت نظارت مستقیم مربی با رعایت محدودیت های معین شده در این متن میآموزد.

 

موارد آموزش عملی :

 

  • Pre Flight Check کامل با رعایت اولویت ها
  •  شیوه اتصال صحیح با رعایت اولویت ها
  • Ground Handling :   اجرای Forward Launch ، دویدن و کنترل سرعت،کنترل حالت پاندولی،کنترل مسیر حرکت با استفاده از فرامین و جابجایی خلبان ،حرکت به سمت نقطه مرجع و Flare Out
  • در مرحله Take Off از تپه و پرواز بلند : انتقال نرم و آرام از حالت دویدن به مرحله پرواز .
  •  اجرای گردش های 360درجه Flat
  •  در مرحله فرود : الگوهای مجازشامل PTS,PTL,PTU,PT8 (استفاده از تمام الگو ها اجباری نیست)
  • فرود حتما رو به باد روی پا با اجرای Flare Out به موقع
  • در هر پرواز نمایش Post Flight Procedure شامل ( و نه محدود به) :
  • الف-Deflation و جمع موقت بال
  • ب-کنترل ترافیک در هنگام خروج از محدوده فرود
  •  ج-جداسازی و باز کردن تجهیزات
  • اجرای Post Flight Check تجهیزات و جمع و بسته بندی تجهیزات
  • خلبان باید قابلیت تفسیر آنچه در یک پرواز ساده انجام میشود را داشته باشد و بتواند چگونگی تاثیر باد بر پرواز و موانع مسیر را بطور ساده توضیح دهد.

 

موارد آموزش تئوری :

 

مدت زمان کلاس حداقل 6 ساعت

 

 هواشناسی :

  • الف- فشار هوا و رطوبت ،
  • ب- باد : چیست،دلیل رخداد،سرعت،جهت،Gust،باد نسبی
  • ج-گرما و دما،Thermal (بطور اختصار)
  • د-انواع اصلی ابر بر اساس شکل(به اختصار صرفا نام و تصویر) 

 

Aerodynamic :

  • الف- آنالیز نام پاراگالیدر ، تشریح ساختمان پاراگالیدر و سایر اجزا آن
  •  ب- نیروهای اصلی Aerodynamic و توضیح کلی ) بدون جزییات
  •  ج- Airfoil و اجزا آن و خطوط فرضی مهم )آشنایی کلی
  •  ه-Airspeed,Wind Speed,Ground Speed
  • د-تعریف کلی Stall و خطرات آن ) بصورت کلی و نه جزئی(
  • ه- Turbulence ( به طور مختصر و کلی)
  • ی- کلاس بندی انواع پاراگالیدر ها و شیوه انتخاب تجهیزات برای هنرجو مبتدی

 

اطلاعات کلی:

 

تاریخچه پاراگالیدر در جهان و در ایران

 

محدودیت های تعیین شده :

 

  • پرواز صرفا در سایت های تایید شده توسط کمیته استان برای سطح مهارت هنرجوی مبتدی
  • حداکثر سرعت Base Wind ، و 12 کیلومتر بر ساعت
  • حداکثر سرعت باد گاست 15 کیلومتر بر ساعت
  • حداکثر پیک گاست 5 کیلومتر بر ساعت طی 31 ثانیه
  • حداکثر زاویه باد نسبت به خط شیب ) برای ( Cross Wind Take off ) پانزده درجه
  • حداکثر قدرت ترمال 1.5 متر بر ثانیه
  • در هنگام Take Off تا زاویه 61 درجه از هر سمت نسبت به مسیر دویدن خلبان نباید مانعی باشد.
  • شیب ناحیه 3:1Take Off و یا 4:1 حداکثر .
  • در پرواز Towing در باد بیش از 5 کیلومتر بر ساعت ، باد نباید بیش از 25 درجه نسبت به مسیر حرکت وینچ زاویه داشته باشد.
  • در هنگام پرواز خلبان مبتدی ، هر مربی صرفا مجاز به هدایت و آموزش یک خلبان میباشد و نه بیشتر.
  • حداقل انجام یک پرواز تندم آموزشی پیش از انجام اولین پرواز بلند
  • حداقل ارتفاع سایت برای پرواز بلند 211 متر
  • مسئولیت انتخاب سایت و تشخیص هوای مناسب و استفاده از تجهیزات استاندارد و صدور فرمان های صحیح بر عهده مربی ، و مسئولیت اجرای صحیح فرامین بر عهده هنرجو میباشد.

 

لوازم الزامی :

 

  • بال پاراگالیدر با استاندارد EN-A و یا LTF-1 با حداکثر زمان کارکرد 5 سال و یا 100 ساعت و یا تایید دستگاه تست.
  • هارنس : در مرحله تمرین زمینی استفاده از هارنس Ground Handling بلامانع است اما در تپه آموزشی و پرواز بلند استفاده از هارنس دارای ایر بگ و یا بک پروتکشن و دارای استاندارد EN الزامیست.
  •  کلاه ایمنی : کلاه ایمنی دارای استاندارد EN966
  • کمکی : دارای استاندارد EN و یا LTF مطابق با .Total Weight in flight
  • بیسیم : استفاده از 2 دستگاه بیسیم متصل به خلبان در کلیه پروازها  (و نه تمرین زمینی)  الزامیست.
  • لباس ،پوتین و دستکش: استفاده از پوتین ساقدار در تپه آموزشی و پرواز بلند ( جهت محافظت از مچ پای خلبان) الزامیست و دستکش و لباس با صلاحدید مربی استفاده شود.
بیمه :

 

  •  مربی ملزم به داشتن بیمه مسئولیت مدنی مربیان پاراگلایدر با تاریخ معتبر و افزودن نام هنرجو در لیست بیمه خود و ارائه یک کپی به هنرجو میباشد.
  • هنرجو ملزم به تهیه بیمه از فدراسیون پزشکی ورزشی و داشتن بیمه حوادث انفرادی معتبر و ارائه یک کپی از بیمه نامه ها به مربی میباشد.

 


« سیلابس دوره ی آموزشی مستقل (Novice) طبق تعریف انجمن ورزش های هوایی کشور »

 

یک خلبان ناویس در انتهای دوره ، دانش و مهارت های پایه ای الزم را برای پرواز و تمرین طبق طرح درس دوره ناویس تحت نظارت غیر مستقیم مربی با رعایت محدودیت های معین شده در این متن میآموزد تا بتواند در نهایت در شرایط Soaring در سایت های پروازی تعیین شده برای سطح مهارت ناویس توسط کمیته ورزشهای هوایی استان مربوطه بتنهایی Soaring انجام دهد.

 

موارد آموزش عملی :

 

  • حداقل 25 سورتی پرواز در حداقل 3 سایت پروازی در شرایط اقلیمی مختلف
  • Forward Launch Aggressive
  •  در نظر گرفتن فاکتور های رطوبت و دما هنگام Take Off
  •  تنظیم AOA هنگام Take Off
  •  نمایش Preflight Check کامل
  • Ground Handling : آموزش Reverse Launch حداقل 20 ساعت صرفا” به شیوه ترمز های موازی ( نه بصورت ترمز های ضربدری)
  • Big Ears
  •  اجرای گردش های 360درجه با حداکثر Bank Angle 30^
  • در مرحله فرود : الگوهای مجاز شامل PTS,PTL,PTU,PT8 ( آموزش تمام الگو ها اجباری است)
  •  تغییر Heading با استفاده از Rear Riser
  •  نمایش شیوه کوتاه کردن و یا افزایش مسافت قابل پیمایش در پروسه فرود
  •  استفاده از Speed System
  • خلبان باید قابلیت تفسیر آنچه در یک پرواز ساده انجام میشود را داشته باشد و بتواند چگونگی تاثیر باد بر پرواز و موانع مسیر را بطور ساده توضیح دهد.

 

آموزش نشانه های خطر :

 

  •  باد زیاد ، غبار،تکان خوردن درختان،دود و ابر های عدسی
  • محل های دارای پتانسیل ایجاد روتور
  • تغیرات سرعت و جهت باد و تاثیرات آن بر Take off و Landing
فرود :

 

  • توضیح  (و نه اجرا ) Cross Wind Landing و فرود بر روی درخت
  •  4Phase Landing  – لند چهار فاز
موارد تئوری :

 

  • مدت زمان کالس حداقل 8 ساعت
  •  هواشناسی : آموزش شیوه مشاهده و درک اطالعات هواشناسی از سایت های اینترنتی و اپلیکیشن ها.
  • شرایط تشکیل ابر های اصلی 3 گانه و CB
  •  Wind Shear و Wind Gradient
  • Laps Rate
  • See Breeze و Land Breeze
  • Anabatic Wind و Katabatic Wind
  • Turbulence و انواع آن
آموزش تئوری Aerodynamic در پرواز :

 

  • محور های پاراگالیدر
  • بررسی کامل نیروهای اصلی Aerodynamic
  • خطوط و زوایای مهم در پرواز
  •  قوانین برنولی و سوم نیوتون و انرژی پتانسیل گرانش و تطبیق بر سطح Airfoil
  • Drag و انواع آن ( توضیحات کلی )
  • تعریف و بررسی کامل پروسه Stall و Spin
  •  Aspect Ratio و مقایسه آن در بال های مختلف

 

ارائه ی اطلاعات کلی:

 

  • Dive Syndrome
  • ارائه توضیح زبانی کامل از شرایط سایت و پتانسیل های خطر قوانین حق تقدم فرود

 

محدودیت های تعیین شده در این دوره : 

 

  1. پرواز صرفا در سایت های تایید شده توسط کمیته ر استان برای سطح مهارت هنرجوی ناویس
  2.  حداکثر سرعت 18 Base Wind کیلومتر بر ساعت
  3.  حداکثر سرعت باد گاست 21 کیلومتر بر ساعت
  4.  حداکثر پیک گاست 5 کیلومتر بر ساعت طی 31 ثانیه
  5.  حداکثر زاویه باد نسبت به خط شیب ) برای 15 ) Cross Wind Take off درجه
  6. حداکثر قدرت ترمال 1 متر بر ثانیه
  7.  در هنگام Take Off تا زاویه 61 درجه از هر سمت نسبت به مسیر دویدن خلبان نباید مانعی باشد.
  8.  شیب ناحیه  3:1Take Off یا 4:1 حداکثر .
  9. در پرواز Towing در باد بیش از 5 کیلومتر بر ساعت ، باد نباید بیش از 25 درجه نسبت به مسیر حرکت وینچ زاویه داشته باشد.
  10. در هنگام پرواز خلبان ناویس ، هر مربی صرفا مجاز به هدایت و آموزش یک خلبان میباشد و نه بیشتر.
  11. مسئولیت انتخاب سایت و تشخیص هوای مناسب و استفاده از تجهیزات استاندارد و صدور فرمان های صحیح بر عهده مربی ، و مسئولیت اجرای صحیح فرامین بر عهده هنرجو میباشد.
لوازم الزامی :

 

  • بال پاراگالیدر با استاندارد EN-A و یا LTF-1 با حداکثر زمان کارکرد 5 سال و یا 100 ساعت و یا تایید دستگاه تست.
  • هارنس : در مرحله تمرین زمینی استفاده از هارنس Ground Handling بلامانع است اما در تپه آموزشی و پرواز بلند استفاده از هارنس دارای ایر بگ و یا بک پروتکشن و دارای استاندارد EN الزامیست.
  •  کلاه ایمنی : کلاه ایمنی دارای استاندارد EN966
  • کمکی : دارای استاندارد EN و یا LTF مطابق با .Total Weight in flight
  • بیسیم : استفاده از 2 دستگاه بیسیم متصل به خلبان در کلیه پروازها  (و نه تمرین زمینی)  الزامیست.
  • لباس ،پوتین و دستکش: استفاده از پوتین ساقدار در تپه آموزشی و پرواز بلند ( جهت محافظت از مچ پای خلبان) الزامیست و دستکش و لباس با صلاحدید مربی استفاده شود.

 

بیمه :

 

  •  مربی ملزم به داشتن بیمه مسئولیت مدنی مربیان پاراگلایدر با تاریخ معتبر و افزودن نام هنرجو در لیست بیمه خود و ارائه یک کپی به هنرجو میباشد.
  • هنرجو ملزم به تهیه بیمه از فدراسیون پزشکی ورزشی و داشتن بیمه حوادث انفرادی معتبر و ارائه یک کپی از بیمه نامه ها به مربی میباشد.

 

 


« سیلابس دوره ی آموزشی متوسطه (Intermediate) طبق تعریف انجمن ورزش های هوایی کشور »

 

یک خلبان اینترمدیت در انتهای دوره ، دانش و مهارت های پایه ای الزم را برای پرواز و تمرین طبق طرح درس دوره اینترمدیت تحت نظارت غیر مستقیم مربی با رعایت محدودیت های معین شده در این متن میآموزد تا بتواند در نهایت در شرایط Soaring و Turbulence در سایت های پروازی تعیین شده برای سطح مهارت اینترمدیت توسط کمیته ورزشهای هوایی استان مربوطه بتنهایی پرواز نماید.

 

پیش شرط شروع دوره : پیش از شروع آموزش Ridge Soaring در شرایط Turbulence و Thermal Flying خلبان باید حتما” دوره SIV Beginner را گذرانده باشد.

 

موارد آموزش عملی : 

 

  • حداقل 60 سورتی پرواز در 5 سایت پروازی در شرایط اقلیمی مختلف ثبت شده
  • حداقل 20 ساعت پرواز ثبت شده
  • حداقل 30 روز مدت زمان دوره
  • ارائه Flight Plan شفاهی از آنچه در پرواز انجام خواهد شد.
  • Reverse Launch Aggressive  حداقل 21 ساعت آموزش با تسلط بر :
  • Reverse Counter,Cobra Launch,Reverse Launch Counter –D Active Flying
  • نمایش پرواز با Min Sink در باد 13 تا 25 کیلومتر بر ساعت در باد روبرو و Cross Wind بدون نزدیک شدن به حالت Stall
  • کنترل و تغییر Airspeed از Min Air Speed تا Max Air Speed
  • استفاده از instrument
  • خلبان باید قابلیت تفسیر و ارائه توضیح زبانی از شرایط ذیل و تاثیر آن بر پرواز را داشته باشد:
  • شرایط محل پرواز
  • Wind Shadow ، Wind Speed،Wind Gust ،Wind Gradient،Wind Shear
  • Lift و Sink
  • Turbulence و . Rotor
  •  انجام حداقل 5 ساعت Ridge Soaring در شرایط Weak و Turbulence و حداقل
  • 5 مرتبه . Top Landing
  •  انجام حداقل 11 ساعت Thermal Flying
  •  ثبت حداقل 31 کیلومتر مسافت Free Distance
فرود :

 

  •  اجرا Cross Wind Landing با 21 درجه زاویه نسبت به باد
  •  تمرین PLF

 

موارد تئوری :

 

مدت زمان کالس حداقل 01 ساعت ثبت شده

 

 هواشناسی :

 

  • الف- توده و جبهه
  • ب- انواع ابر بر اساس ارتفاع ) بررسی کامل جدول ابرهای 8 گانه بر اساس ارتفاع( ج-بررسی و شناخت Thermal بطور کامل
  • د-بررسی کامل Turbulence و انواع آن بطور کامل ه- Ground Effects
  • ی-پایداری و ناپایداری

 

 Aerodynamic 

 

  • الف-Velocity Polar
  • ب- Gust Table و شیوه رسم بردارها
  • ج-Crabbing

 

Instrument 

 

اطلاعات کلی:

آثار مخرب G Force،شناخت دقیق ، شیوه پرهیز از Vertigo قوانین حق تقدم در پرواز بطور کامل شیوه مطالعه و درک Glider Manual

 

محدودیت های تعیین شده :

 

  •  پرواز صرفا در سایت های تایید شده توسط کمیته استان برای سطح مهارت هنرجوی اینترمدیت
  •  حداکثر سرعت 18 Base Wind کیلومتر بر ساعت
  •  حداکثر سرعت باد گاست 20 کیلومتر بر ساعت
  • حداکثر پیک گاست 5 کیلومتر بر ساعت طی 30 ثانیه
  • حداکثر زاویه باد نسبت به خط شیب ) برای  (Cross Wind Take off) و 15 درجه
  •  حداکثر قدرت ترمال 2.5 متر بر ثانیه
  •  در هنگام Take Off تا زاویه 60 درجه از هر سمت نسبت به مسیر دویدن خلبان نباید مانعی باشد.
  •  شیب ناحیه 3:1Take Off و یا 4:1 حداکثر .

 

لوازم الزامی :

 

  • بال پاراگالیدر با استاندارد EN-A و یا LTF-1 با حداکثر زمان کارکرد 5 سال و یا 100 ساعت و یا تایید دستگاه تست.
  • هارنس : در مرحله تمرین زمینی استفاده از هارنس Ground Handling بلامانع است اما در تپه آموزشی و پرواز بلند استفاده از هارنس دارای ایر بگ و یا بک پروتکشن و دارای استاندارد EN الزامیست.
  •  کلاه ایمنی : کلاه ایمنی دارای استاندارد EN966
  • کمکی : دارای استاندارد EN و یا LTF مطابق با .Total Weight in flight
  • بیسیم : استفاده از  دستگاه بیسیم متصل به خلبان در کلیه پروازها  (و نه تمرین زمینی)  الزامیست.
  • لباس ،پوتین و دستکش: استفاده از پوتین ساقدار در تپه آموزشی و پرواز بلند ( جهت محافظت از مچ پای خلبان) الزامیست و دستکش و لباس با صلاحدید مربی استفاده شود.

 

بیمه :

 

  •  مربی ملزم به داشتن بیمه مسئولیت مدنی مربیان پاراگلایدر با تاریخ معتبر و افزودن نام هنرجو در لیست بیمه خود و ارائه یک کپی به هنرجو میباشد.
  • هنرجو ملزم به تهیه بیمه از فدراسیون پزشکی ورزشی و داشتن بیمه حوادث انفرادی معتبر و ارائه یک کپی از بیمه نامه ها به مربی میباشد.

 

 


« سیلابس دوره ی آموزشی پیشرفته  (Advance) طبق تعریف انجمن ورزش های هوایی کشور »